بررسی بهره وری آب و عملکرد سویا تحت سامانه های مختلف خاک ورزی و بقایای گیاهی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار آبیاری و زهکشی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران

2 عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان

چکیده

چکیده
امروزه سطح کشاورزی حفاظتی در جهان بیش از 180 میلیون هکتار و یکی از مزایای اصلی آن بهبود بهره‌وری آب است. این تحقیق در بارۀ کاشت سویا تحت مدیریت‌های مختلف میزان بقایا و روش‌های خاک‌ورزی روی بقایای گندم است که به صورت کرت‌های نواری در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سال‏های 1389 و 1390 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گرگان اجرا شد. تیمارهای اصلی در سه سطح مدیریت بقایا، شامل 1R: سوزاندن، R2: حفظ 50 درصد بقایا و تیمار R3: حفظ 100 درصد بقایا و تیمارهای فرعی نیز در سه سطح روش‏های خاک‏ورزی، شامل T1: خاک‌ورزی مرسوم (شخم + دیسک + کشت با ردیفکار)،T2: کم خاک‌ورزی (خاک ورزی حداقل با دستگاه خاک‌ورز مرکب+ کشت با ردیفکار) و T3: بی‌خاک‌ورزی (کشت با کارندۀ بی‌خاک ورز) است. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد تیمار اصلی R2 و تیمار فرعی T3 بهترین بازده را از نظر تولید داشته‌اند و عملکرد محصول 7/42 و 4/17 درصد به ترتیب نسبت به R1 و T1 افزایش داشته ‌است. بیشترین وکمترین میزان حجم آب مصرفی به مقدار 3950 و 2690 مترمکعب در هکتار به ترتیب متعلق به تیمار R1 و R3 و حداکثر و حداقل بهره وری آب سویا به ترتیب مربوط به تیمارهای R2 وR1 به میزان 13/1 و 55/0 کیلوگرم بر مترمکعب بوده است. کاشت در شرایط بی خاک‌ورزی موجب بهبود بهره وری آب سویا نسبت به روش مرسوم به مقدار 3/15 درصد شده است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 01 دی 1397
  • تاریخ دریافت: 09 مهر 1397
  • تاریخ بازنگری: 01 دی 1397
  • تاریخ پذیرش: 01 دی 1397