نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مهندسی ماشین‌های کشاورزی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

2 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران

چکیده

پژوهش حاضر باهدف بررسی و مقایسه خسارت‌های زیست‌محیطی تولید شکر خام درکشت و صنعت‌های استان خوزستان تحت چارچوب مرسوم خطی و تحت چارچوب یک دیدگاه اقتصاد زیستی-چرخه‌ای انجام شد. هدف از انتقال سامانه‌های تولیدی با اقتصاد خطی به سامانه‌های تولیدی با اقتصاد زیستی-چرخه‌ای درواقع حذف پسماند، افزایش کارایی مصرف مواد و انرژی و همچنین تولید محصولات متنوع زیستی در جهت افزایش پایداری سامانه‌های تولیدی ازجمله سامانه‌های تولید غذاست. نتایج این پژوهش نشان داد که تولید هر تن شکر خام تحت چارچوب اقتصاد خطی یک خسارت 41/167 پوینتی را به دنبال دارد که تولید و احتراق گاز طبیعی در فراوری نیشکر بیشترین مشارکت را در ایجاد این خسارت به خود اختصاص داده است. در مقابل، نتایج این پژوهش نشان داد که گذر از اقتصاد خطی و رسیدن به یک اقتصاد زیستی-چرخه‌ای که در آن ملاس و باگاس به‌عنوان دو پسماند مهم صنایع شکر به ترتیب به الکل و سوخت تبدیل می‌شوند یک کاهش 193 درصدی را در خسارت زیست‌محیطی کل به دنبال دارد. این نتیجه تأکید می‌کند که تولید شکر تحت اقتصاد زیستی-چرخه‌ای نه‌تنها راه‌حل مناسبی برای مدیریت پسماند موجود است بلکه به شکل قابل‌ملاحظه‌ای در کاهش خسارت‌های زیست‌محیطی ناشی از تولید نیشکر و فراوری آن نقش دارد.

کلیدواژه‌ها