زین العابدین امیدمهر
چکیده
خاکورزی حفاظتی فرسایش خاک را کاهش میدهد، اما بیم آن میرود که در سالهای اولیه موجب کاهش عملکرد و افزایش بیماریهای گیاهی شود. به منظور مطالعۀ اثر روشهای مختلف خاکورزی بر عملکرد سیبزمینی و شدت و میزان وقوع آلودگی بیماریهای غالب خاکزاد سیبزمینی (پژمردگی فوزاریومی، پوسیدگی خشک و اسکب معمولی)، آزمایشی در قالب طرح آماری ...
بیشتر
خاکورزی حفاظتی فرسایش خاک را کاهش میدهد، اما بیم آن میرود که در سالهای اولیه موجب کاهش عملکرد و افزایش بیماریهای گیاهی شود. به منظور مطالعۀ اثر روشهای مختلف خاکورزی بر عملکرد سیبزمینی و شدت و میزان وقوع آلودگی بیماریهای غالب خاکزاد سیبزمینی (پژمردگی فوزاریومی، پوسیدگی خشک و اسکب معمولی)، آزمایشی در قالب طرح آماری کرتهای نواری بر پایۀ بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد که در آن عامل افقی شامل روشهای خاکورزی: 1-شخم با گاوآهن برگرداندار (روش رایج در منطقه)، 2- کمخاکورزی با گاوآهن قلمی، 3- شخم با گاوآهن بشقابی و 4- کمخاکورزی با چیزلپکر و عامل عمودی شامل دو تیمار: جمعآوری و حفظ بقایای گیاهی بودند. نتایج تحقیق نشان داد که اثر روشهای خاکورزی بر عملکرد محصول در سه سال آزمایش ثابت نبوده است. در سال اول آزمایش روش خاکورزی رایج بیشترین میزان عملکرد سیبزمینی را دارا بود. اما سال سوم آزمایش، بیشترین عملکرد سیبزمینی مربوط به روش کمخاکورزی با چیزلپکر بود. اثر روشهای خاکورزی بر بیماریهای خاکزاد سیبزمینی (پژمردگی فوزاریومی، پوسیدگی خشک و اسکب) معنیدار نبود. مطابق نتایج کمخاکورزی در مقایسه با روش خاکورزی رایج، نه تنها موجب کاهش عملکرد محصول و افزایش بیماریهای خاکزاد سیبزمینی نشد، بلکه موجب کاهش ترافیک مزرعهای، زمان اجرای عملیات و مصرف سوخت شد که از مزایای خاکورزی حفاظتی است. بنابراین پیشنهاد میشود روش کمخاکورزی با چیزلپکر جایگزین روش رایج خاکورزی با گاوآهن برگرداندار شود.
بهینهسازی و ارزیابی ماشینها و سامانههای فنی و مهندسی کشاورزی
جعفر حبیبی اصل؛ آذرخش عزیزی؛ لیلا بهبهانی
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی امکان نشاکاری مکانیزۀ کلزا و مقایسۀ آن با روش بذرکاری در استان خوزستان اجرا شد. در تیمار نشاکاری، با استفاده از ماشین نشاکار تعداد 9 نشای 38 روزه در هر متر مربع کشت شد. در روش بذرکاری نیز بذر کلزا به میزان 6 کیلوگرم در هکتار با استفاده از خطیکار جوی-پشتهای به صورت دو ردیف بر هر پشته و فاصلۀ پشتههای 60 سانتیمتری ...
بیشتر
پژوهش حاضر به منظور بررسی امکان نشاکاری مکانیزۀ کلزا و مقایسۀ آن با روش بذرکاری در استان خوزستان اجرا شد. در تیمار نشاکاری، با استفاده از ماشین نشاکار تعداد 9 نشای 38 روزه در هر متر مربع کشت شد. در روش بذرکاری نیز بذر کلزا به میزان 6 کیلوگرم در هکتار با استفاده از خطیکار جوی-پشتهای به صورت دو ردیف بر هر پشته و فاصلۀ پشتههای 60 سانتیمتری کشت شد. نتایج تحقیق نشان داد که از نظر عملکرد دانه، وزن هزار دانه، تعداد ساقههای فرعی، ارتفاع بوتهها و میزان روغن استحصالی بین روش بذرکاری و نشاکاری اختلاف معنیداری وجود ندارد. میانگین دو سال عملکرد دانۀ کلزا در روشهای نشاکاری و بذرکاری به ترتیب 2/2225 و 8/2391 کیلوگرم در هکتار بود. تراکم کمتر بوتهها در روش نشاکاری نسبت به روش بذرکاری باعث رشد رویشی بیشتر گیاه کلزا شد به طوریکه تعداد خورجین در هر ساقه در روش نشاکاری 64 درصد بیش از تعداد آن در روش بذرکاری بود. همچنین قطر ساقههای اصلی و فرعی در روش نشاکاری به ترتیب با 33/19 و 23/7 میلیمتر، 30 و 2/16 درصد بیش از قطر ساقههای اصلی و فرعی در روش بذرکاری بود. کارایی مصرف آب در تیمارهای نشاکاری و بذرکاری به ترتیب 44/0 و 38/0 کیلوگرم بر مترمکعب بود. نسبت سود به هزینۀ یک هکتار نشاکاری و بذرکاری کلزا نیز به ترتیب 98/0 و 02/3 محاسبه شد.
جعفر حبیبیاصل حبیبیاصل؛ عبدالعلی گیلانی
چکیده
پسماندهای بیش از 60 هزار هکتار از برنجزارهای دشت خوزستان، بالا بودن درصد رطوبت زمین (بهعلت پایین بودن تبخیر و تعرق و سنگین بودن بافت خاک)، محدود بودن زمان و احتمال بارندگی، انجام عملیات تهیة زمین بهروش مرسوم را بهمنظور کشت گندم پس از برنج با مشکلاتی روبهرو میکند. برای ارائة بهترین روش خاکورزی از نظر مدیریت بقایا، کاهش ...
بیشتر
پسماندهای بیش از 60 هزار هکتار از برنجزارهای دشت خوزستان، بالا بودن درصد رطوبت زمین (بهعلت پایین بودن تبخیر و تعرق و سنگین بودن بافت خاک)، محدود بودن زمان و احتمال بارندگی، انجام عملیات تهیة زمین بهروش مرسوم را بهمنظور کشت گندم پس از برنج با مشکلاتی روبهرو میکند. برای ارائة بهترین روش خاکورزی از نظر مدیریت بقایا، کاهش مصرف سوخت و هزینهها، با حفظ یا افزایش عملکرد محصول و بهبود خصوصیات فیزیکی خاک، پژوهشی طی دو سال زراعی (91-1389) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی شاوور واقع در شمال اهواز بهصورت کرتهای نواری خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. نوارهای طولی شامل هفت روش خاکورزی T1= شخم با گاوآهن برگرداندار+ دیسک+ ماله (روش مرسوم)، T2= گاوآهن قلمی+ دیسک+ ماله، T3= گاوآهن قلمی+ رتیواتور، T4= دیسک + رتیواتور، T5= دو بار دیسک عمود برهم+ ماله، T6= یک بار رتیواتور و T7= روش بیخاکورزی با استفاده از دستگاه کاشت مستقیم در نظر گرفته شد. نوارهای عرضی نیز شامل فاکتوریل بقایای گیاهی دو رقم برنج عمده منطقه (دانیال و عنبوری) در دو روش کشت برنج (استفاده از روش پادلینگ و روش خشکهکاری مستقیم) بود. پارامترهای مورد اندازهگیری و ارزیابی عبارت بودند از مقدار سوخت مصرف شده، زمان مورد نیاز، ظرفیت مزرعهای، میزان خرد و برگردان شدن بقایای برنج، میانگین قطر متوسط وزنی کلوخهها، و عملکرد و اجزای عملکرد گندم. نتایج نشان میدهد که نوع بقایا و روش کاشت برنج قبل از گندم تأثیر معنیداری بر پارامترهای مورد ارزیابی ندارد، ولی بین روشهای خاکورزی از لحاظ میزان خرد شدن خاک، درصد خرد شدن و برگردان بقایا اختلاف معنیدار است. متوسط عملکرد دانة گندم در تیمارهای سال دوم آزمایش، نسبت به تیمارهای سال اول، بهطور معنیداری 6/9 درصد کاهش نشان میدهد. بهطور کلی، بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش، برای کشت گندم پس از برنج در استان خوزستان، بسته به نوع ماشینها و ادوات در دسترس، بهترتیب اولویت، یکی از روشهای بیخاکورزی یا کمخاکورزی شامل دو بار دیسک + ماله، گاوآهن قلمی+ دیسک + ماله یا یک بار گاوآهن دوار (رتیواتور) بهجای روش مرسوم پیشنهاد میشود.
