نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی، گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
چکیده
کشت گلخانهای با برخورداری از توانمندیهایی مانند بهرهوری منابع بالا، امکان تولید چهار فصل، کاهش وابستگی به شرایط اقلیمی و صرفهجویی قابل توجه در مصرف آب نقش بسزایی در توسعۀ پایدار کشاورزی و ایجاد ارزش افزوده اقتصادی دارد. با وجود این مزایا، توسعۀ کشت گلخانهای در استان آذربایجان شرقی با چالشهای متعددی روبهروست. این پژوهش با بهرهگیری از رویکرد توصیفی-پیمایشی، پرسشنامه با روایی و پایایی تایید شده و استفاده توأم از روشهای آماری کمی (مانندSWOT و QSPM) و کیفی (مطالعات میدانی و مصاحبه) به صورت هیبریدی به تحلیل عمیق این چالشها و ارائۀ راهکارهای اجرایی پرداخته است. نتایج نشان میدهد که یافتههای کمی و کیفی همسو هستند و چالشها را میتوان در قالب هفت محور اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی، بازاریابی و فروش، ساختاری، آموزشی و نهادههای مصرفی تفکیک و اولویتبندی کرد. نتایج تحلیل SWOT نشان داد میانگین امتیاز عوامل داخلی و خارجی به ترتیب 2/11 و 2/21 است که بیانگر وضعیت نسبتاً پایدار اما نیازمند اصلاح و تقویت ساختارهای حمایتی و مدیریتی در بخش کشت گلخانهای استان است. بر اساس مدل QSPM، استراتژی برتر توسعه، «توسعه زیرساختهای مالی و فناورانه با مشارکت دولت و بخش خصوصی» با امتیاز کل جذابیت 6/42 شناسایی شد. رفع موانع موجود در استان نیازمند تدوین برنامههای آموزش عملی، سرمایهگذاری هدفمند در زیرساختها، حمایت از بهکارگیری فناوریهای نوین، استانداردسازی ساختار مدیریت و تولید، و ارائۀ بستههای حمایتی و اعتباری است. تحقق این راهکارها ضمن بالابردن پایداری کشتهای گلخانهای، به افزایش کیفیت و کمیت تولید و تقویت رقابتپذیری کشاورزی منطقه خواهد انجامبد.
کلیدواژهها
16-42.