احسان عبدالعلی زاده؛ حسین باخدا؛ مرتضی الماسی
چکیده
کاهش بارشها، بحران دریاچۀ ارومیه و کمبود آب کشاورزی در دسترس منجر به تشدید نگرانیهای زیستمحیطی کشاورزان شده است، تا جاییکه کشاورزی تحت تأثیر این بحرانها قرار گرفته و کشور شاهد کاهش امنیت غذایی در بعد تولید شده است. این موضوع مهم را میتوان به دلیل استفاده از حقابة دریاچۀ ارومیه در انتخـاب کشتهای جدید دانست. از اینرو، ...
بیشتر
کاهش بارشها، بحران دریاچۀ ارومیه و کمبود آب کشاورزی در دسترس منجر به تشدید نگرانیهای زیستمحیطی کشاورزان شده است، تا جاییکه کشاورزی تحت تأثیر این بحرانها قرار گرفته و کشور شاهد کاهش امنیت غذایی در بعد تولید شده است. این موضوع مهم را میتوان به دلیل استفاده از حقابة دریاچۀ ارومیه در انتخـاب کشتهای جدید دانست. از اینرو، ضروری است معیارهای تصمیمگیری کشاورزان استان آذربایجان غربی در انتخاب کشت مجدداً بررسی شود. با جمعآوری و کدگذاری اطلاعات مصاحبههای نیمه ساختاریافته با کشاورزان مناطق مختلف استان، پنج معیار شامل اقتصاد، محیطزیست، فناوری، اجتماعی، سیاسی و شاخصهای مرتبط با هر یـک شناسایی شدند. نتایج تحلیل واریانس دادهها از طریق برنامهنویسی پایتون نشان داد که سطح تحصیلات و سن در سطح یک درصد، اثر معنیدار و موقعیت مکانی اثر معنیداری در اولویتبندی شاخصها ندارد. وزندهی معیارها و شاخصها با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی نشـان داد که "محیطزیست" و "اقتصاد"، به ترتیب با وزنهای 398820/ و 325670/ مهمترین معیـارها برای کشاورزان هستند، که در محیطزیست هم "آب مورد نیاز" بالاترین اهمیت و "تخریب و تضعیف خاک" پایینترین اهمیت را داشته است که این امر میتواند به دلیل کمآبی در سالهای اخیر و چالشهای فراروی کشاورزان در تأمین آب باشد. با توجه به اهمیت دستیابی به سود، که این مسئله جزء نیازهای کوتاهمدت کشاورزان است، باید تمرکز بر نیازهای بلندمدت، که اهداف پایداری اکوسیستم را در بر میگیرد، مورد توجه قرار بگیرد.
