روح اله یوسفی؛ محمد یونسی الموتی
چکیده
مطالعۀ شاخصهای مکانیزاسیون برنج هر منطقه برای انتخاب درست ماشینهای برنج و استفادۀ بهینه از آنها و اجرای به موقع عملیات کشاورزی دارای اهمیت و ضروری است. برای تعیین وضعیت موجود مکانیزاسیون برنج و ارائة راهکارهای مکانیزاسیون در مراحل تولید این محصول مطالعهای در استان گیلان به اجرا درآمد. اطلاعات و دادهها از طریق تکمیل پرسشنامه ...
بیشتر
مطالعۀ شاخصهای مکانیزاسیون برنج هر منطقه برای انتخاب درست ماشینهای برنج و استفادۀ بهینه از آنها و اجرای به موقع عملیات کشاورزی دارای اهمیت و ضروری است. برای تعیین وضعیت موجود مکانیزاسیون برنج و ارائة راهکارهای مکانیزاسیون در مراحل تولید این محصول مطالعهای در استان گیلان به اجرا درآمد. اطلاعات و دادهها از طریق تکمیل پرسشنامه و با مراجعه به منابع آماری موجود و بررسیهای میدانی جمعآوری شد. از اطلاعات به دست آمده، شاخصهای تعیین کنندۀ وضعیت مکانیزاسیون زراعت برنج محاسبه شدند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که درجۀ مکانیزاسیون عملیات خاکورزی، کاشت با نشاکار، سمپاشی، وجین و برداشت (دروگر و کمباین) به ترتیب 100، 55/72، 57/23، 62/4 و 83/84 درصد است. بیشترین سطح مکانیزاسیون مربوط به شهرستان رودبار با 12/9 اسب بخار در هکتار و کمترین برای شهرستان شفت با 75/1 اسب بخار در هکتار به دست آمد. کمترین بازده اقتصادی مربوط به شهرستان رودبار با 22/0 و بیشترین آن برای شهرستان شفت با 51/1 تن بر اسببخار محاسبه شد. بیشترین ضریب بهرهوری مربوط به عملیات نشاکاری با نشاکار چهار ردیفه و کمترین آن مربوط به عملیات شخم اول (زمستانه) با گاوآهن برگرداندار تراکتوری است. متوسط ظرفیت مکانیزاسیون برنج در استان گیلان 5/404 اسببخار-ساعت بر هکتار به دست آمد. به طور متوسط در استان به ازای هر 27 هکتار یک تراکتور، به ازای هر 4 هکتار یک تیلر، به ازای هر 30 هکتار یک نشاکار و به ازای هر 60 هکتار یک کمباین مخصوص برنج موجود است. پایین بودن تعداد ماشینهای خودگردان در استان، نسبت به تعداد بهرهبرداران، باعث شده تا قدرت تصمیمگیری بهرهبرداران در اجرای عملیات در زمان مناسب پایین باشد.
